ผลการค้นหา

แตก, แตกกัน* *แตก, แตกกัน *แตก, แตกกัน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 256 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แตก, แตกกัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ้านแตกสาแหรกขาด

(สำ) น. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวหรือในบ้านเมืองอย่างร้ายแรงถึงทำให้ต้องกระจัดกระจายพลัดพรากกัน.

ปลายข้าว

น. ข้าวสารที่เมล็ดแตกหรือแหลก.

ภัคน์

น. แตก, หัก. (ส. ภคฺน).

ภินทน,ภินทน-

[พินทะนะ-] น. การแตก, การทำลาย. (ป.).

ยุแยง

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ยุแยงตะแคงแซะ,ยุแยงตะแคงรั่ว,ยุแยงตะแคงแส่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ระยำยับ

ว. แหลกยับเยิน, แตกย่อยยับ.

ยุแหย่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

กระเจิดกระเจิง

ว. แตกหมู่เพ่นพ่านไป, เตลิดไป, เช่น กองทัพข้าศึกถูกตีแตกกระเจิดกระเจิงไป. (ดู [[กระเจอะกระเจิง]]).

ตอก

ก. แตก. น. เรียกข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอกว่า ข้าวตอก.

ตะเกียง

น. หน่อสับปะรดที่แตกออกจากโคนขั้วของผล, หน่อกล้วยไม้ประเภทหวายที่แตกออกจากข้อ.

บิ

ก. ทำให้แตกออกหรือหลุดออกเป็นชิ้น ๆ ด้วยนิ้ว เช่น บิขนมปัง, แตกออกหรือหลุดออกด้วยอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด