ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ยกตนขึ้นเทียมท่าน โดยไม่รู้จักที่ตํ่าที่สูง.
น. ธรรมเทียม, สิ่งที่ไม่ใช่ธรรมแท้.
(แบบ) ก. ประกอบ, เทียม, ทำให้แน่น. (ป. นิยุตฺต).
น. ส่วนของแขนตรงข้ามกับข้อพับ, ศอก ก็ว่า.
น. แขน. (ดู พาหุ). (ป., ส.).
น. การต่อสู้ด้วยแขน, การชกมวย, การปลํ้า. (ป.).
น. ส่วนของบ่าตอนที่ติดกับต้นแขน.
(สำ) ก. จำต้องยอมเป็นรองเขา, ไม่เทียมหน้าเทียมตาเท่า, (มักหมายถึงเมียน้อยที่ต้องยอมลงให้แก่เมียหลวง).
ก. ตวัดขึ้น เช่น วัดเบ็ด, เหวี่ยงแขนหรือขาไปโดยแรง เช่น นอนดิ้นวัดแขนวัดขา.
ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.
[-พุด] ว. “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
ว. จตุรภุช, “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.