ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. เอาของมีค่าให้แก่คนที่ไม่รู้จักค่าของสิ่งนั้น.
(สำ) ก. ยอมตามโดยไม่ขัดขืน, ยอมแพ้โดยดี.
น. ดอกแก้ว. (ช.).
น. แก้วสีขาว.
น. หินแก้ว. (ส.).
[ผะหฺลึก] น. ชื่อแก้วอย่างหนึ่งมีสีใสขาว เรียกว่า แก้วผลึก, สิ่งมีลักษณะขาวใสดั่งแก้ว เช่น น้ำตาลตกผลึก ผลึกน้ำตาล. (ป. ผลิก); (วิทยา) ของแข็งที่มีโครงสร้างเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่แน่นอนเฉพาะตัว. (อ. crystal).
(สำ) แม้จะไม่พอใจก็ยังแสดงสีหน้ายิ้มแย้ม.
น. แก้วหุง; สายหยุด. (ช.).
(สำ) ก. คิดถึงผลที่จะได้ทางเดียว.
น. แก้วที่ทำเป็นแผ่น; โรคต้อชนิดหนึ่ง เรียกว่า ต้อกระจก. (ป., ส. กาจ = แก้ว, ดินที่ใช้ทำแก้ว).
น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.
(กลอน) ว. แจ่ม, ใส, กระจ่าง, ชัดเจน, ไม่มัว.