ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่เดินหรือวิ่งโย่ง ๆ ไปในที่โล่ง (มักใช้แก่ผู้เปลือยกาย) เช่น เด็กแก้ผ้าวิ่งโทง ๆ.
ว. เสียงดังเช่นนั้น.
น. หัวของพยัญชนะไทยบางตัวที่มีลักษณะเป็นวงกลม เช่นหัวตัว ค ด ง ถ.
[เพฺรือง] น. กระดึง.
คำแสดงว่า รู้สาเหตุ.
ว. ยุบลงไปแล้วคืนตัวได้.
[เหฺลือง] ดู กุ้งเหลือง.
[เหฺลือง] ดู ไข้เหลือง.
[สะหฺวาคะตะ] น. คำกล่าวต้อนรับ. (ป., ส.).
ว. โตง ๆ เตง ๆ, ติดอยู่รุงรัง, พัวพัน.
[ตุรงคะ-] (แบบ) น. ดุรงค์, ม้า, เช่น ตุรงคสังวัจฉร. (ป., ส.).
[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.