ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เงียบ เช่น เชียบเสียงสงสารองค์. (สมุทรโฆษ).
ว. ใบ้, เงียบ, ไม่มีเสียง. (ส.; ป. มูค).
ว. ใบ้, เงียบ, ไม่มีเสียง. (ป.; ส. มูก).
น. เวลาดึกมากบรรยากาศเงียบเชียบทำให้รู้สึกวังเวง.
ก. ไม่มีเสียงคลื่น.
ก. ไม่มีลมพัด.
[ชฺระ-] (กลอน) น. ป่ากว้าง, ป่าใหญ่. ว. เปลี่ยวเปล่า, เงียบสงัด, เช่น อยู่ชระงมนั้น. (ม. คำหลวง มหาราช).
ว. อาการที่ร้องไห้หรือหัวเราะจนเสียงเงียบหายไป.
ว. ไม่ได้วี่แวว, ไร้วี่แวว, เช่น หายจ้อย เงียบจ้อย.
ก. ไม่พูด หรือไม่ให้พูด เช่น ปิดปากเงียบ พยานถูกฆ่าปิดปาก.
ว. สงัด, ปลีกตัวไปอยู่ในที่สงัด. (ป. วิวิตฺต, ส. วิวิกฺต).
[-วาด] (แบบ) ว. สงัดลม, สงัด; เสงี่ยม, เจียมตัว, สุภาพ. (ป.).