ค้นเจอ 159 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เขมินทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระชัง

(โบ) น. นํ้าปัสสาวะแห่งทารก, นํ้าครํ่า, เขียนเป็น กะชัง ก็มี. (มิวเซียม).

พรหมินทร์

[พฺรมมิน] น. พรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).

มีชู้

ก. ล่วงประเวณีกับชายอื่นที่มิใช่สามีของตน.

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.

เลี้ยงไฟ

ก. อาการที่คอยเติมเชื้อไฟไว้มิให้ไฟดับ.

สะกดอกสะกดใจ,สะกดอารมณ์

ก. ข่มอารมณ์มิให้หวั่นไหวต่อเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้วหรือที่กำลังประสบ.

แง่

(โบ) น. ตัว เช่น แต่งแง่. (จารึกสยาม), มิแต่งแง่ให้แม่ชม มิหวีผมให้แม่เชย. (ลอ).

ปรมินทร์,ปรเมนทร์

[ปะระมิน, ปอระมิน, ปะระเมน, ปอระเมน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง. (ส.).

ใต้โต๊ะ

ว. เรียกเงินที่แอบให้กันโดยมิชอบ โดยปรกติจะให้กันใต้โต๊ะ.

ภูมิลำเนา

[พูม-, พูมิ-] (กฎ) น. ถิ่นที่อยู่อันเป็นแหล่งสำคัญ.

ธรรมิก,ธรรมิก-

[ทำมิก, ทำมิกกะ-] ว. ประกอบในธรรม, ประพฤติเป็นธรรม, ทรงธรรม, เช่น ธรรมิกราช สหธรรมิก. (ส.; ป. ธมฺมิก).

ธุรการ

น. การจัดกิจการงานโดยส่วนรวมของแต่ละหน่วย ซึ่งมิใช่งานวิชาการ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ