ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-หัด] ว. ร้ายแรง เช่น บาดเจ็บสาหัส, รุนแรงเกินควร เช่น ถูกลงโทษอย่างสาหัส. (ป., ส.).
ว. จัดจ้านเกินอายุ, แก่เกินอายุ, แก่มาก.
ว. มากเกินที่จะทำได้หมด, มากเกินที่จะควบคุมดูแลได้ทั่วถึง.
[เปฺลือง] ก. ใช้หมดไปสิ้นไปเกินควร, หมดไป สิ้นไปโดยใช่เหตุ, เช่น เปลืองเงิน เปลืองเวลา เปลืองที่. ว. ลักษณะที่หมดไปสิ้นไปเกินควร เช่น ใช้เงินเปลือง.
[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).
(สำ) ก. กล้าในที่ควรกล้า กลัวในที่ควรกลัว.
[วันทะยะ-] ว. ควรไหว้, ควรนอบนบ. (ส.).
(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.
ว. เกินกว่า เด่นกว่า หรือดีกว่าฐานะของตนเองหรือของคนอื่น.
ก. เอาอกเอาใจเกินสมควร.
ว. มากเกิน เช่น ไกลโพด.
ว. เกินจริง, ไม่น่าเชื่อ.