ค้นเจอ 59 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อื้ออึง,เอะอะโวยวาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แซ่

ว. มีเสียงอื้ออึงจนฟังไม่ได้ศัพท์, โจษกันแพร่หลาย.

ตูมตาม

ว. เสียงดังเอะอะอึกทึก เช่น เสียงระเบิดตูมตาม.

เสือทลายห้าง ช้างทลายโรง

(สำ) น. คนที่แสดงกิริยาเอะอะตึงตัง.

ร้องแรก,ร้องแรกแหกกระเชอ

ก. ร้องเอ็ดตะโร, ส่งเสียงโวยวายให้ผู้อื่นรู้.

เอิกเกริก

[เอิกกะเหฺริก] ว. อื้ออึง; ครึกครื้น, สนุกสนาน; แพร่หลายรู้กันทั่ว.

กาหล

[-หน] (แบบ) น. แตรงอน เช่น หมื่นกาหลวิชัยมีหน้าที่ประโคมแตรงอน. ว. เอะอะอื้ออึง เช่น แตกตื่นกันกาหลอลหม่าน, ยามพลบสยงกึกก้อง กาหล แม่ฮา. (กำสรวล).

ส่งเสียง

ก. ร้องเสียงดัง, แผดเสียง, เช่น ดีใจอะไรส่งเสียงมาแต่ไกล ส่งเสียงอื้ออึง.

โฉงเฉง

ว. เอะอะเอ็ดอึงเป็นทำนองเกะกะเกเร เช่น พูดจาโฉงเฉง.

จันโจษ

ก. โจษจัน, พูดอึง, พูดกันเซ็งแซ่, เล่าลือกันอื้ออึง, ในบทกลอนใช้ว่า จรรโจษ ก็มี.

ฉาวโฉ่

ว. อื้ออึง, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป, (ใช้แก่ข่าวที่ไม่ดีไม่งาม), โฉ่ฉาว ก็ว่า.

โฉ่ฉาว

ว. อื้ออึง, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป, (ใช้แก่ข่าวที่ไม่ดีไม่งาม), ฉาวโฉ่ ก็ว่า.

หมาเห่าใบตองแห้ง

(สำ) น. คนที่ชอบพูดเอะอะแสดงว่าเก่ง แต่ไม่กล้าจริง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ