ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เขตแดนที่อยู่ในอำนาจปกครองของประเทศหนึ่ง ๆ; อำนาจปกครองทางบ้านเมือง, คู่กับ ศาสนจักร ซึ่งหมายความว่า อำนาจปกครองทางศาสนา.
น. คำสั่งของผู้มีอำนาจบังคับในการปกครอง. ก. สั่งการตามอำนาจหน้าที่.
ก. สิ้นอำนาจวาสนา, หมดอำนาจ หรือ หมดวาสนาบารมี ก็ว่า; (ปาก) ตาย.
ก. มีอำนาจปกครองควบคุมดูแลและสั่งการให้เป็นไปตามอำนาจหน้าที่. น. อำนาจปกครองควบคุมดูแลและสั่งการให้เป็นไปตามอำนาจหน้าที่, เรียกผู้มีอำนาจปกครองควบคุมดูแลและสั่งการนั้นว่า ผู้บังคับบัญชา, เรียกผู้อยู่ใต้อำนาจปกครองควบคุมดูแลและสั่งการนั้นว่า ผู้ใต้บังคับบัญชา.
น. ความชนะด้วยอำนาจ. (ป., ส.).
น. กำลังแห่งอำนาจ. (ป., ส.).
ก. อ้างสิทธิ์หรืออำนาจที่มีอยู่, ลุอำนาจ.
ก. ดำรงตำแหน่งที่มีอำนาจวาสนา.
ก. สั่งการงานตามอำนาจหน้าที่.
ว. มีอำนาจเหนือ, ได้เปรียบ, เป็นต่อ.
ว. ใต้อำนาจ, เสียเปรียบ, เป็นรอง.
ก. ถืออำนาจค้าแต่ผู้เดียว.