ผลการค้นหา

อาย, อับอาย* *อาย, อับอาย *อาย, อับอาย*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 87 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อาย, อับอาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อางขนาง

[-ขะหฺนาง] ก. อาย, ขวยเขิน. (ข.).

อุจาด

ว. น่าเกลียด, น่าอาย, อย่างที่ไม่ควรทำ.

บัดสี

[-ถะเหฺลิง] ว. น่าอับอายขายหน้า เป็นที่น่ารังเกียจ.

บัดสีบัดเถลิง

[-ถะเหฺลิง] ว. น่าอับอายขายหน้า เป็นที่น่ารังเกียจ.

สู

(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).

แก้ขวย,แก้เขิน

ก. กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อบรรเทาความกระดากอาย.

ขวย

ก. กระดาก, อาย, เช่น แก้ขวย ขวยใจ.

ด้านหน้า

ก. ดื้อเข้าไปหาโดยไม่รู้สึกอาย.

เย้ย

ก. พูดหรือกระทำให้ได้อาย ให้เจ็บใจ ให้โกรธ.

หักหน้า

ก. ทำหรือพูดโดยเจตนาให้อีกฝ่ายหนึ่งได้อาย.

แหย

[แหฺย] ว. อาการที่ไม่สู้ใครหรือเก้ออาย.

แทรกแผ่นดิน

(สำ) ก. หลีกหนีไปให้พ้น ไม่อยากให้ใครพบหน้าเพราะอับอาย.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด