ค้นเจอ 80 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อภิชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภินิหาร

น. อำนาจแห่งบารมี, อำนาจบุญที่สร้างสมไว้, อำนาจเหนือปรกติธรรมดา. (ป. อภินีหาร; ส. อภิ + นิสฺ + หาร).

วิสัญญีวิทยา

น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.

อภิชฌา

[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).

อุปัชฌาย,อุปัชฌาย-,อุปัชฌาย์,อุปัชฌายะ

[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).

วิสัญญีแพทย์

น. แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการให้ยาชาและยาสลบ.

สุชา,สุชาดา

น. ผู้มีกำเนิดดี, ลูกผู้มีสกุลดี. (ป. สุ + ชา, สุ + ชาต).

อภินันทนาการ

น. ความยินดียิ่ง เช่น ด้วยอภินันทนาการ หมายถึง ให้ด้วยความยินดียิ่ง. (ป. อภินนฺทน + อาการ).

สลักเต้

[สะหฺลัก-] น. ใบชา. (ข. สฺลึกแต).

หนาวเหน็บ

ว. หนาวมากจนรู้สึกชาคล้ายเป็นเหน็บ.

ฉ่อย

น. ชื่อเพลงสำหรับว่าแก้กันระหว่างชายกับหญิง เป็นเพลงที่นิยมว่าปากเปล่าโดยอาศัยปฏิภาณเป็นสำคัญ เมื่อว่าจบบทแล้ว ลูกคู่จะรับพร้อมกันว่า ชา ฉา ชา ฉาด ชา หน่อยแม่.

ประชาธิปไตย

[ปฺระชาทิปะไต, ปฺระชาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ถือมติปวงชนเป็นใหญ่, การถือเสียงข้างมากเป็นใหญ่. (ส. ปฺรชา + ป. อธิปเตยฺย).

ฌาปน,ฌาปน-

[ชาปะนะ-] น. การเผาศพ, การปลงศพ. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ