ค้นหา "อบ.ศ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 166 รายการ

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

น. การนุ่งห่ม, เครื่องนุ่งห่ม; การอยู่; การอบ, การทำให้หอม. (ป., ส. วาสน).

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).

[สาวะนะ, สะระวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก.

[กา-มน] ว. เต็มไปด้วยกาม เช่น ฤๅโฉมพระศรีศริ อภิลาศกามน. (สุธน). (ป., ส.).

น. เทียนที่มีส่วนผสมของสิ่งที่มีกลิ่นหอม จุดใช้ควันอบขนมเป็นต้น.

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).

ก. โต้ตอบ เช่น ร้องเพลงถ้อกันไปมา. (พงศ. เลขา), ใช้ ท่อ ก็มี.

น. บ่วง เช่น นาคบาศ เชือกบาศ. (ส. ปาศ; ป. ปาส).

น. อำนาจ, กำลัง; ความตั้งใจ, ความปรารถนา. (ป.; ส. วศ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ