ค้นเจอ 1,629 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อชิตะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อวิหิงสา

น. ความไม่เบียดเบียน, เป็นธรรมข้อ ๑ ในทศพิธราชธรรม. (ดู ทศพิธราชธรรม และ ราชธรรม).

สต,สต-,สตะ,สตะ

[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ป.; ส. ศต).

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

เจตคติ

[เจตะ-] น. ท่าทีหรือความรู้สึกของบุคคลต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง. (อ. attitude).

หัวขี้แต้

น. ดินที่แห้งแข็งเป็นตะปุ่มตะปํ่าอยู่ตามทุ่งนามักอูดขึ้นมาจากรอยกีบเท้าวัวเท้าควาย.

อดีตกาล,อดีตสมัย

[อะดีดตะกาน, -ตะสะไหฺม] น. เวลาที่ล่วงแล้ว.

ขัดตะหมาด

(ปาก) ว. เรียกท่านั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า ว่า นั่งขัดตะหมาด.

มหาภารตะ

[มะหาพาระตะ] น. ชื่อบทประพันธ์มหากาพย์เรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งของอินเดีย, คู่กับ รามายณ คือ รามเกียรติ์. (ส.).

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

สริตะ

[สะริตะ] น. แม่นํ้า, ลำธาร. (ส.; ป. สริตา).

สวาคตะ

[สะหฺวาคะตะ] น. คำกล่าวต้อนรับ. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ