ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. พลรบผู้กล้าหาญ. (ป. วิริย + โยธา).
[วิกฺราน] ว. กล้าหาญ, มีชัยชนะ, ก้าวหน้า. (ส. วิกฺรานฺต).
น. แปที่รับนาคสะดุ้งที่โบสถ์ วิหาร หรือปราสาท.
[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
ว. มีลักษณะสง่าผึ่งผาย, องอาจ ก็ว่า.
ว. กล้าทำ, กล้าพูด.
[วีระสัดตฺรี] น. หญิงที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
น. คนมีปัญญา. (ป., ส.); ผู้กล้าหาญ. (ป.; ส. ศูริ).
ก. เถียงไม่ได้, คัดค้านไม่ได้, ไม่กล้าเถียง, ไม่กล้าคัดค้าน.
ว. กล้ายิ่งนัก.
ว. กล้าด้วยความคะนอง.
ก. เกรงกลัวไม่กล้าฝ่าฝืน, อยู่ในบังคับไม่กล้าฝ่าฝืน.