ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. มีความรู้สึกกังวลใจ.
น. เชือกหรือริบบิ้นทำเป็นห่วง ๒ ห่วงคล้ายหูกระต่ายแล้วผูกไขว้กันเป็นเงื่อนกระทก. (อ. bow).
ก. ห่วงเรื่องต่าง ๆ จนวุ่นวายใจ.
น. ห่วงร้อยสายรัดประคด, กระวิน หรือ ถวิน ก็ว่า.
ว. มีใจไม่ดีเพราะกลัวหรือวิตกกังวล, หมดกำลังใจ.
(กลอน) ก. กังวล, ห่วงใย, เช่น เป็นทังวี้ทังวลวุ่นวาย. (คาวี).
[ปะลิโพด] น. ความกังวล, ความห่วงใย. (ป.).
ก. มีความกังวลใจด้วยความหวาดกลัว.
ก. อาการที่เกาะราวหรือห่วงเป็นต้น แล้วโยนตัวไปมา.
(ปาก) ก. ได้ผลประโยชน์โดยไม่ต้องทำอะไร; สบายใจ, หมดกังวล.
ก. วิตกกังวล, เดือดเนื้อร้อนใจไม่เป็นสุข.
[วิตกกะ-, วิ-ตก-] ก. เป็นทุกข์, ร้อนใจ, กังวล, เช่น วิตกว่าจะเกิดสงคราม, มักใช้เข้าคู่กับคำกังวล เป็น วิตกกังวล เช่น อย่าวิตกกังวลไปนักเลยพรุ่งนี้สถานการณ์คงจะดีขึ้น. น. ความตรึก, ความตริ, ความคิด. (ป. วิตกฺก; ส. วิตรฺก ว่า ลังเลใจ).