ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แก้วที่ทำเป็นแผ่น; โรคต้อชนิดหนึ่ง เรียกว่า ต้อกระจก. (ป., ส. กาจ = แก้ว, ดินที่ใช้ทำแก้ว).
น. แก้วคือธรรม. (ส.; ป. ธมฺมรตน).
[เนระกันถี] น. แก้วมณีชนิดหนึ่ง.
ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).
[รัดตะนา] (กลอน) น. แก้ว.
น. แก้วไพฑูรย์. (ป.; ส. ไวฑูรฺย).
น. นกแก้ว, นกแขกเต้า. (ส.).
น. แก้วที่เชื่อกันว่า ถ้าผู้ใดมีอยู่แล้ว นึกอะไรได้อย่างใจ.
[-แผฺละ] น. ลูกโป่งแก้วที่เด็กเป่าเล่น.
ก. เอาหลอดเป่าไฟเพื่อเชื่อมโลหะเช่นทอง นาก เงิน ให้ติดกัน. น. หลอดเป่าไฟสำหรับเชื่อมโลหะให้ติดกัน.
น. หลอดสำหรับรับของไหลเช่นลมหรือไอนํ้าเป็นต้นให้ผ่านเข้าไป. (อ. tube).
ก. เอาปากหรือหลอดเป่าลมให้ไฟติดหรือให้ลุก.