ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. มีนํ้าหรือของเหลวซึมซาบเอิบอาบอยู่ เช่น ชุ่มคอ.
[ส้อย] น. ขนคอสัตว์ เช่น สร้อยคอไก่ สร้อยคอสิงโต; เครื่องประดับที่ทำเป็นเส้น เช่น สร้อยคอ สร้อยข้อมือ, สายสร้อย ก็เรียก.
น. ยาผงใช้เป่าเข้าลำคอ แก้เจ็บคอ.
ก. ทะลักออกมาจากคอ เช่น กระอักเลือด.
น. ส่วนคอที่ต่อกับท้ายทอย, ต้นคอที่ต่อจากท้ายทอย.
ก. เริ่มตั้งคอได้ (ใช้แก่เด็ก).
น. คอ, ราชาศัพท์ ว่า พระศอ.
(สำ) ก. ทำอะไรแล้วผลร้ายกลับมาสู่ตัวเอง.
(สำ) ว. แข็งแกร่ง, ทรหดอดทน.
(สำ) ก. รนหาภาระผูกพันมาใส่ตน.
ก. อาการที่คนหรือสัตว์กินอาหารแล้วติดคอหรือฝืดคอกลืนไม่สะดวก.
น. ชื่อฝีชนิดหนึ่งเกิดขึ้นบริเวณลำคอ เป็นเม็ดเรียงกันรอบคอ.