ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ช่อ (ใช้แก่ข้าว); ลักษณนาม เช่น ข้าวรวงหนึ่ง ข้าว ๒ รวง.
น. ข้าวบายศรี.
น. ข้าว. (ข.).
น. ข้าวห่อหรือข้าวที่บรรจุกระบอกไปกินกลางวัน.
ว. เรียกข้าวที่มีรวงอ่อน ๆ ว่า ข้าวตั้งท้อง.
น. รวงข้าวที่เกิดออกจากตอต้นข้าวที่เกี่ยวแล้ว.
(สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.
(สำ) น. อาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ศิษย์วัดได้อาศัยกิน.
(สำ) น. บุญคุณ.
น. ชื่อข้าวเบาพันธุ์หนึ่งซึ่งได้ผลเร็วกว่าข้าวเบาพันธุ์อื่น เก็บเกี่ยวได้ภายใน ๓ เดือนหลังจากปลูก.
น. ข้าวปั้นเป็นก้อน แล้วทาปูน ขมิ้น เขม่า คราม เป็นต้น จำนวน ๓-๕ ก้อน นำมาวนตัวเด็กที่ป่วย เป็นการปัดรังควาน แล้วโยนข้าวทีละก้อนให้ข้ามหลังคาเรือน เพื่อทิ้งให้แม่ซื้อ.
(สำ) ก. ตัดอาชีพ, ทำลายหนทางทำมาหากิน.