ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,163 รายการ

(ปาก) ก. เสแสร้งเพื่อให้เข้าใจว่ามีสถานะดีกว่าที่เป็นจริง.

(สำ) ก. ตลบตะแลง, กลับกลอก.

(สำ) ก. จำใจกลับมาแสดงตัวหรือติดต่อกับผู้ที่ตนเคยทำไม่ดี ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมมาก่อนอีก เช่น นี่แบกหน้ากลับมาหากู. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

ก. แซงตัดหน้า ในคำว่า ขับรถปาดหน้า.

(สำ) คอยออกหน้าป้องกัน เช่น รับเป็นดั้งหน้าเข้ามาแก้. (ไชยเชฐ).

(สำ) ว. กลับกลอก, ไม่ซื่อสัตย์.

ก. ตรงไปสู่จุดหมาย เช่น เขามุ่งหน้าไปโรงเรียน.

ว. อมยิ้ม.

ก. เข้าหน้า, เผชิญหน้า, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น รอหน้าไม่ติด ไม่อยู่รอหน้า.

ก. ระวังไม่ยอมให้ต้องอับอายขายหน้า.

ก. กรรมวิธีในการเสริมสวยโดยเอาครีมชนิดหนึ่งทาหน้าให้ทั่ว ทิ้งไว้ให้แห้ง พอครีมแห้งก็ลอกออกเป็นแผ่น โดยจะมีสิวเสี้ยนเป็นต้นติดมากับแผ่นครีมนั้น.

ก. โผล่หน้ามาพอให้เห็น เช่น มีการมีงานเขาล่อหน้ามาเดี๋ยวเดียวก็ไป.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ