ค้นเจอ 1,011 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เล่นหน้า

ก. แสดงด้วยการทำหน้าให้เป็นลักษณะต่าง ๆ เช่นทำหน้ายักษ์หน้าคนแก่.

เลือดขึ้นหน้า

(สำ) ก. โกรธมากจนหน้าแดง, โมโห.

วางหน้า

ก. ตีหน้า เช่น วางหน้าไม่สนิท วางหน้าเก้อ ๆ.

ว่าใส่หน้า

ก. ต่อว่าหรือติเตียนซึ่ง ๆ หน้า.

ศูนย์หน้า

น. ผู้ที่อยู่ในตำแหน่งกลางของแถวหน้าในการเล่นฟุตบอลทำหน้าที่ยิงประตูเป็นสำคัญ บางครั้งอาจลงมาช่วยเซนเตอร์ฮาล์ฟซึ่งอยู่ในตำแหน่งกลางของแถวกลางและพาลูกขึ้นไปในแดนฝ่ายตรงข้ามด้วย.

สองหน้า

น. ชื่อกลองชนิดหนึ่ง รูปคล้ายเปิงมางแต่ใหญ่กว่า ใช้ตีทั้ง ๒ ข้าง. (สำ) ว. ที่ทำตัวให้ทั้ง ๒ ฝ่ายต่างเข้าใจผิดกัน โดยหวังประโยชน์เพื่อตน เช่น เขาเป็นคนสองหน้า อย่าไว้ใจเขานักนะ.

ส่ายหน้า

ก. อาการที่ทำหน้าหันไปมาช้า ๆ แสดงถึงความหมดหวัง หมดศรัทธา หมดปัญญาเป็นต้น เช่น หมอเห็นผลการตรวจคนไข้แล้วส่ายหน้า.

เสนอหน้า

ก. แสดงตัวให้ผู้มีอำนาจเหนือเห็นอยู่เสมอทั้ง ๆ ที่ตนเองมิได้มีหน้าที่เกี่ยวข้อง เพื่อผลประโยชน์ตอบแทน, พยายามแสดงตัวให้ปรากฏต่อสาธารณชนอยู่เสมอ เช่น เวลาเขาถ่ายรูปกันจะต้องเสนอหน้าเข้าไปร่วมถ่ายรูปด้วย.

หน้ากระดูก

น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.

หน้ากร้าน

น. ผิวหน้าที่หยาบคล้ำ เช่น ตากแดดตากลมจนหน้ากร้าน.

หน้ากล้อ

น. หน้ากลม เช่น เขาเป็นคนผมหยิก หน้ากล้อ คอสั้น ฟันขาว.

หน้ากาฬ

น. เกียรติมุข.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ