ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
น. เป็ดย่างชนิดหนึ่ง ย่างให้หนังพองแล้วกินหนัง.
น. มันของหมูที่ติดอยู่กับหนัง.
ก. บีบบังคับเอาทรัพย์สินจนอีกฝ่ายหนึ่งยากแค้น.
ก. ยกตนขึ้นเทียมท่าน โดยไม่รู้จักที่ตํ่าที่สูง.
น. ธรรมเทียม, สิ่งที่ไม่ใช่ธรรมแท้.
(แบบ) ก. ประกอบ, เทียม, ทำให้แน่น. (ป. นิยุตฺต).
(ถิ่น-พายัพ) น. หนังหมูหรือหนังหมูติดมันทอดให้พองและกรอบ.
(สำ) ก. จำต้องยอมเป็นรองเขา, ไม่เทียมหน้าเทียมตาเท่า, (มักหมายถึงเมียน้อยที่ต้องยอมลงให้แก่เมียหลวง).
ก. เอามีดเฉือนหนังทั้งแผ่นให้เป็นเส้นเพื่อทำเชือกหนัง; ร่อน, ขว้าง, ปา.
น. ช่างหนัง. (ส.; ป. จมฺมการ).
[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).