ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะกะ-] (แบบ) น. นกยาง. (ป.).
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
น. สิ่งสำหรับให้สิ่งอื่นมีนํ้าเป็นต้นผ่านไปได้ มักมีลักษณะกลม รูปคล้ายปล่อง เช่น ท่อนํ้า ท่อลม.
(โบ) ก. ตี เช่น ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดมาท่อเมืองตาก กูไปท่อบ้านท่อเมือง. (จารึกพ่อขุนรามคำแหง).
ก. โต้ตอบ, ประสาน, เช่น นกท่อเสียงกัน.
(ถิ่น-อีสาน) ว. เท่า, เสมอ.
ก. ใช้สายยางสอดเข้าทางปากดูดเอาเศษอาหารหรือของที่เป็นพิษออกจากกระเพาะและส่งนํ้าหรือนํ้าเกลือไปล้างกระเพาะทางสายยางนั้น.
ว. เหี้ยมโหดทำทารุณจนถึงเลือดตกยางออก.
ว. เงื่อง, เซื่อง, เช่น นกยางเดินซ่อง ๆ.
น. ยาเสพติดชนิดหนึ่งทำจากยางฝิ่น.
น. ชื่อลางสาดพันธุ์หนึ่ง เปลือกหนายางน้อย.
น. เวลาระหว่างเช้ากับเที่ยงประมาณ ๙.๐๐ น. ถึง ๑๐.๐๐ น. เช่น พอสายก็ออกเดินทาง. ว. ช้ากว่าเวลาที่กำหนด, ล่าช้า, เช่น มาทำงานสาย, โดยปริยายหมายความว่า พ้นเวลาที่จะแก้ไข, สุดที่จะแก้ไขได้ เช่น เรื่องนี้ทำอะไรไม่ได้ สายเกินไปเสียแล้ว.