ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พูมิ-] น. วิชาที่ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติกับสังคมที่ปรากฏในดินแดนต่าง ๆ ของโลก.
[โลกกะ-] น. พระผู้สร้างโลก. (ส. โลกธาตฺฤ).
น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก, จอมโลก. (ส.; ป. โลเกส).
[มาน-] น. ผู้ที่เป็นภัยต่อสังคม.
ว. ไม่เท่าเทียมกัน เช่น มีฐานะทางสังคมเหลื่อมล้ำต่ำสูงกว่ากัน.
น. โลกสาม. (ส.).
ว. ของโลก. (ส. โลกฺย).
[โลกะ-] น. ความเป็นอยู่ของโลก. (ส.).
น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้ (ใช้เป็นคำด่า).
[โลกัดถะจะ-] น. ความประพฤติเป็นประโยชน์แก่โลก. (ป. โลก + อตฺถ + จริยา).
[โลกุดตะระ] ว. เหนือโลก, พ้นวิสัยของโลก, เช่น โลกุตรธรรม เรื่องโลกุตระ.