ค้นเจอ 420 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สังคม,โลกมนุษย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภูมิศาสตร์

[พูมิ-] น. วิชาที่ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติกับสังคมที่ปรากฏในดินแดนต่าง ๆ ของโลก.

โลกธาดา

[โลกกะ-] น. พระผู้สร้างโลก. (ส. โลกธาตฺฤ).

โลเกศ

น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก, จอมโลก. (ส.; ป. โลเกส).

มารสังคม

[มาน-] น. ผู้ที่เป็นภัยต่อสังคม.

เหลื่อมล้ำต่ำสูง

ว. ไม่เท่าเทียมกัน เช่น มีฐานะทางสังคมเหลื่อมล้ำต่ำสูงกว่ากัน.

ภูวนตรัย,ภูวนัตตรัย

น. โลกสาม. (ส.).

โลกย์,โลกยะ,โลกัย

ว. ของโลก. (ส. โลกฺย).

โลกสถิติ

[โลกะ-] น. ความเป็นอยู่ของโลก. (ส.).

เศษคน,เศษมนุษย์

น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้ (ใช้เป็นคำด่า).

โลกัตถจริยา

[โลกัดถะจะ-] น. ความประพฤติเป็นประโยชน์แก่โลก. (ป. โลก + อตฺถ + จริยา).

โลกุตร

[โลกุดตะระ] ว. เหนือโลก, พ้นวิสัยของโลก, เช่น โลกุตรธรรม เรื่องโลกุตระ.

โลกุตร-

[โลกุดตะระ] ว. เหนือโลก, พ้นวิสัยของโลก, เช่น โลกุตรธรรม เรื่องโลกุตระ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ