ค้นเจอ 20,367 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สว-กจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กริตย,กริตย-

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).

ครุก,ครุก-

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).

ปารุสกวัน

[ปารุดสะกะ-] น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. ปารุสกวน).

สกฏภาระ

[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.

เขียม

(ปาก) ว. ประหยัด, กระเหม็ดกระแหม่. (จ.).

บ๊วย

(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).

วธ,วธ-

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

แฉโพย

ก. เปิดเผยข้อที่ปิดบังหรือความลับ. (จ.).

ถัว

ก. ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เฉลี่ย. (จ.).

หอง

ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).

นวก,นวก-,นวก-,นวกะ

[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ