ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).
[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).
[ปารุดสะกะ-] น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. ปารุสกวน).
[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.
(ปาก) ว. ประหยัด, กระเหม็ดกระแหม่. (จ.).
(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
ก. เปิดเผยข้อที่ปิดบังหรือความลับ. (จ.).
ก. ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เฉลี่ย. (จ.).
ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).
[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.
[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).