ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.
น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].
น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).
[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).
[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).
น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).
ก. ทำให้เกิดเสียงดังด้วยการใช้ลิ้นดันเพดานเป็นต้นแล้วสลัดลง.
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.
[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).
[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).