ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เยาวะ-, เยา] ว. อ่อนวัย, รุ่นหนุ่ม, รุ่นสาว, เช่น เยาว์วัย วัยเยาว์. (แผลงมาจาก ยุว).
ก. ถึงวัยหรือเวลาที่ต้องสวมแว่นตา.
ว. กำลังอยู่ในวัยแตกเนื้อหนุ่มแตกเนื้อสาว เช่น เด็กรุ่น ๆ; มีวัยใกล้เคียงกัน, ที่อยู่ในวัยเดียวกัน, เช่น คนรุ่น ๆ คุณพ่อ คนรุ่น ๆ กัน.
น. หญิงที่มีอายุเลยวัยสาว แต่ยังไม่ได้แต่งงาน.
น. หญิงที่อยู่ในวัยระหว่างสาวกับเด็กก้ำกึ่งกัน.
ก. โอบยกขึ้น, ยกขึ้นไว้กับตัว, เช่น อุ้มเด็ก; หอบไป, พาไป, เช่น เมฆอุ้มฝน. น. ชื่อวัยของเด็กก่อนวัยจูง เรียกว่า วัยอุ้ม.
ว. มีอายุพ้นวัยหนุ่มสาว แต่ยังไม่แก่.
(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.
น. น้องของแม่, เรียกผู้ที่มีวัยอ่อนกว่าแม่.
[ปะถมมะไว] น. วัยต้น. (ป.).
น. ชายที่มีวัยปานกลาง, ชายที่มีอายุและกำลังปานกลาง.
น. ชายที่มีอายุพ้นวัยเด็ก นับตามความนิยมตั้งแต่ ๑๕-๓๐ ปี. ว. เรียกชายที่ยังดูไม่แก่ตามวัย เช่น ดูยังหนุ่มอยู่.