ค้นเจอ 107 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วันหยุด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขาดเม็ด

ก. หายสนิท, หยุดตก, (ใช้แก่ฝน).

แขวนนวม

(สำ) ก. เลิกชกมวย, โดยปริยายหมายถึง เลิก, หยุด.

พูดเป็นต่อยหอย

(สำ) ก. พูดฉอด ๆ ไม่หยุดปาก.

ยติ

น. การหยุดเป็นจังหวะตามกำหนดในการอ่านฉันท์. (ป., ส.).

ระเรื่อย

ว. เรื่อย ๆ, เฉื่อย, เสมอ, ไม่ขาด, ไม่หยุด,ไม่พัก.

ราปีก

ก. หยุดขยับปีกร่อนไป (ใช้แก่นก).

กะปริบกะปรอย

[-ปฺริบ-ปฺรอย] ว. มีอาการออกหรือไหลออกน้อย ๆ หยุดบ้าง ออกบ้าง, อาการที่ฝนตกน้อย ๆ ตก ๆ หยุด ๆ, โดยปริยายหมายถึงอาการที่ทำ ๆ หยุด ๆ ไม่เป็นล่ำเป็นสัน, กะปริดกะปรอย ก็ว่า.

จอด

ก. หยุดอยู่หรือทำให้หยุด, หยุดอยู่ชั่วคราว, (ใช้แก่เรือรถเป็นต้น); (ปาก) พ่ายแพ้, ไม่มีทางสู้, ตาย; (กลอน) รัก เช่น มิตรใจเรียมจอดเจ้า จักคิด ถึงฤๅ. (นิ. นรินทร์).

กัก

ก. ไม่ให้ล่วงพ้นเขตที่กำหนดไว้, กำหนดเขตให้อยู่, เช่น กักตัว, กักกัน ก็ว่า; ยึดไว้, ไม่ปล่อยไป, เช่น กักรถ กักนํ้า. ว. หยุดชะงัก เช่น หยุดกัก.

สะเด็ด,สะเด็ด,สะเด็ดน้ำ

ก. ทำให้น้ำหยุดหยดหรือหยุดไหลโดยวิธีรินหรือสงเป็นต้น เช่น เช็ดน้ำข้าวให้สะเด็ดน้ำ สงถั่วงอกให้สะเด็ดน้ำ.

ขยักขย่อน

[-ขะหฺย่อน] ก. ทำ ๆ หยุด ๆ ไม่ให้เสร็จในรวดเดียว.

จ้อ

ว. อาการที่พูดหรือคุยเรื่อยไปไม่หยุดปาก เช่น พูดจ้อ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ