ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. งาม. (ส.).
ว. คม. (ส.).
ว. ไม่น่าปรารถนา. (ส.).
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[ดัดสะกะรี] น. หญิงที่มากด้วยราคจริตและโทสจริต. (ส.).
[มะหัดฉะริยะ-] ว. น่าอัศจรรย์มาก. (ป.; ส. มหาศฺจรฺย).
[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.
[บอริรม] ก. ชอบใจ, ยินดี. (ส. ปริรม).
[ปะริพาด] ก. บริภาษ. (ส.; ป. ปริภาส).
[หะริคัน, หะริจัน] น. จันทน์แดง. (ป., ส.).
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
น. เสียง. (ส.).