ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้ไผ่ลำเล็กกว่าลำอื่น ๆ เนื้อเหนียวแข็ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน, ลำกระโดง ก็ว่า.
ก. ไม่กล้าสู้เพราะคร้ามข้อคร้ามลำ.
น. ส่วนของถนน สะพาน หรือลำน้ำตอนที่แคบเข้า.
น. เรือหางแมงป่องขนาดเล็ก มีใช้มากตามลำนํ้าปิง.
[เกฺร็ด] น. ลำนํ้าเล็กที่เป็นทางลัดเชื่อมลำนํ้าใหญ่สายเดียวกันทั้ง ๒ ข้าง, ใช้เป็น เตร็ด ก็มี.
น. บริเวณโคนขาด้านหน้าตรงส่วนที่ต่อกับลำตัว.
ก. ขับลำ, ขับกล่อม, ร้องเพลง. (แผลงมาจาก เจรียง).
น. แหล่งที่เกิดของลำนํ้า, ยอดนํ้า ก็เรียก.
น. ที่ดินริมนํ้าเป็นขอบเขตทะเล แม่นํ้า ลำคลอง เป็นต้น.
[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.
น. มณีอันมีค่า. (ทมิฬ ไพลำ ว่า เพชร).