ค้นเจอ 418 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ลากขาหลัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสือลากหาง

(สำ) น. คนที่ทำท่าทีเป็นเซื่องซึม เป็นกลอุบายให้ผู้อื่นตายใจแล้วเข้าทำการอย่างใดอย่างหนึ่งโดยไม่ทันให้รู้ตัว, คนที่ทำท่าอย่างเสือลากหาง เพื่อขู่ให้กลัว เช่น ถือไม้เท้าก้าวเดินเป็นท่าทาง ทีเสือลากหางให้นางกลัว. (สังข์ทอง).

ซู่

(กลอน) ก. ลากไป, คร่าไป.

ขาอ่อน

น. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.

ตั่ง

น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.

คันขา

ก. คานขา.

เข่า

น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.

หน้าขา

น. ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า.

ขะน่อง,ขาน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.

สะดุดขาตัวเอง

(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.

คร่า

[คฺร่า] ก. ฉุดลากไปอย่างไม่ปรานี.

ทรู่

[ซู่] (กลอน) ก. ลากไป, คร่าไป.

ยานคาง

ว. อาการที่พูดลากเสียง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ