ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).
[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).
[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).
น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).
น. ชื่ออาหารแบบญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยเนื้อสัตว์ เต้าหู้ และผักบางชนิด, ไทยนำมาดัดแปลงโดยใช้เนื้อสัตว์ ผักต่าง ๆ วุ้นเส้น และไข่ เป็นต้น ลวกในน้ำซุป กินกับน้ำจิ้ม, บางทีเรียกสั้น ๆ ว่า สุกี้.
[ทะ-] น. ชื่อยำชนิดหนึ่ง มีผักลวก เช่น ผักบุ้ง กะหลํ่าปลี ถั่วงอก ราดด้วยหัวกะทิ นํ้าพริกรสเปรี้ยว เค็ม หวาน และโรยงาคั่ว เรียกว่า ยำทวาย.
(สำ) น. ผู้ที่ทำอะไรลวก ๆ พอให้เสร็จ ๆ ไป แต่ไม่เรียบร้อย.
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.
[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).
[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).