ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉับ เป็น กระฉับกระเฉง.
ว. กะโตงกะเตง.
ดู กุแล.
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[[ครุฑ]], ผู้กินนาค
คำนาม
ก. พาหรือเอาไปด้วย เช่น จะกะเตงกระเป๋าไปให้เกะกะทำไม กะเตงลูกไปตามหาพ่อ.
[แคฺลงคฺลาง] ก. แคลงใจ, ไม่แน่ใจหรือวางใจลงไปได้เพราะออกจะสงสัย, คลางแคลง ก็ว่า, บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า แคลง.
ว. อาการที่เดินหรือวิ่งโย่ง ๆ ไปในที่โล่ง (มักใช้แก่ผู้เปลือยกาย) เช่น เด็กแก้ผ้าวิ่งโทง ๆ.
ว. เสียงดังเช่นนั้น.
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).