ค้นเจอ 149 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอยเตอร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พื้นที่หน้าตัด

น. พื้นที่ตรงรอยตัดของแท่งวัตถุ.

วลัญช์

[วะลัน] (แบบ) น. รอย, เครื่องหมาย; ทาง; การใช้สอย. (ป.).

ปากกริว

น. รอยปากไม้คล้ายปากกบ แต่มีรอยผ่ามุมฉากไม่ตลอดเหมือนปากกบ ผ่าแค่หมดลวดเท่านั้น.

ดิลก

[ดิหฺลก] น. รอยแต้มหรือเจิมที่หน้าผากเพื่อเป็นมงคล, เลิศ, ยอด, เฉลิม. (ป., ส. ติลก ว่า ไฝ, รอยตกกระที่ผิวหนัง).

ชะรอย

ว. เห็นจะ, เห็นทีจะ, ท่าจะ, บางที, ในบทกลอนใช้ว่า รอย ก็มี.

ดอกเล็บ

น. รอยจุดขาว ๆ ที่เกิดบนเล็บ.

บาทมุทรา

[บาดทะมุดทฺรา] น. รอยเท้า. (ส.).

พาลี

น. เรียกรอยเป็นชั้น ๆ ที่โคนเขาวัวและควาย.

แย้ง

ก. ไม่ตรงหรือลงรอยเดียวกัน เช่น ความเห็นแย้งกัน ข้อความแย้งกัน; ต้านไว้, ทานไว้.

กลอกกลับ

ว. ไม่อยู่กับร่องกับรอย, พลิกแพลง, (ใช้แก่กริยาพูด), กลับกลอก ก็ว่า.

แก้เกี้ยว

ก. แก้อย่างย้อนรอยให้หายกัน เช่น พูดแก้เกี้ยว ฟ้องแก้เกี้ยว.

ถลากไถล

ว. ไม่ตรงไปตรงมา, ไม่อยู่กับร่องกับรอย, (ใช้แก่กริยาพูด).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ