ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แผลที่หายแล้ว แต่ยังมีรอยอยู่.
น. รอยบากหรือรอยเจาะที่ตัวไม้สำหรับเอาตัวไม้นั้นประกบกัน.
น. “ผู้มีวชิระเป็นอาวุธ” คือ พระอินทร์. (ป.).
น. พระอินทร์. (ส. วชฺรินฺ, วชฺร + อินฺทฺร).
น. วชิระ, สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์.
[สักกฺระ-] น. พระอินทร์. (ส.; ป. สกฺก).
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
น. ชื่อเมืองของพระอินทร์. (ส. อมราวดี).
ก. ทำให้เป็นลวดลายหรือรอยลึก.
ก. ไถขวางรอยที่ไถจากครั้งแรก.
น. รอยต่อของกระดานเรือที่เห็นเป็นทางยาวไป.
น. รอยมุมของสิ่งที่มีรูปสี่เหลี่ยมประกบกันเป็นรอยแบ่งมุมฉากออกเป็น ๒ มุม เช่น รอยมุมสบง จีวร กรอบรูป กรอบหน้าต่าง.