ค้นเจอ 475 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอง รส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เฝื่อน

ว. รสที่เจือฝาดและขื่นอย่างรสดีเกลือ; วางหน้าไม่สนิทเหมือนกินของมีรสเฝื่อน.

เอกรส

[เอกกะ-] น. รสอันเอก ได้แก่ วิมุตติรส คือ รสที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลส. (ป.).

อัครชายา

น. ตำแหน่งมเหสีรอง.

ชิม

ก. ลองลิ้มรสดูด้วยปลายลิ้น, ทดลองให้รู้รส.

อนุราช

[อะนุราด] น. พระราชารอง, พระเจ้าแผ่นดินองค์รอง. (ป.).

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

ตกเป็นเบี้ยล่าง

(สำ) ก. ตกเป็นรองเขา, เสียเปรียบเขา.

ต้นเรือ

น. รองผู้บังคับการเรือ.

ถัด

ก. ขยับไปด้วยก้น. ว. รองลงไป, ต่อไป.

พนันขันต่อ

น. การพนันซึ่งได้เสียกันโดยวิธีต่อรอง.

ชาติรส

[ชาติรด, ชาดติรด] น. รสโดยกำเนิด เช่นรสหวานแห่งนํ้าตาล. (ป.).

แปร๊ด

[แปฺร๊ด] ว. จัด, มาก, (ใช้แก่รสบางรสหรือสีบางสี) เช่น เปรี้ยวแปร๊ด แดงแปร๊ด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ