ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. รสที่เจือฝาดและขื่นอย่างรสดีเกลือ; วางหน้าไม่สนิทเหมือนกินของมีรสเฝื่อน.
[เอกกะ-] น. รสอันเอก ได้แก่ วิมุตติรส คือ รสที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลส. (ป.).
น. ตำแหน่งมเหสีรอง.
ก. ลองลิ้มรสดูด้วยปลายลิ้น, ทดลองให้รู้รส.
[อะนุราด] น. พระราชารอง, พระเจ้าแผ่นดินองค์รอง. (ป.).
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
(สำ) ก. ตกเป็นรองเขา, เสียเปรียบเขา.
น. รองผู้บังคับการเรือ.
ก. ขยับไปด้วยก้น. ว. รองลงไป, ต่อไป.
น. การพนันซึ่งได้เสียกันโดยวิธีต่อรอง.
[ชาติรด, ชาดติรด] น. รสโดยกำเนิด เช่นรสหวานแห่งนํ้าตาล. (ป.).
[แปฺร๊ด] ว. จัด, มาก, (ใช้แก่รสบางรสหรือสีบางสี) เช่น เปรี้ยวแปร๊ด แดงแปร๊ด.