ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ถอดสารลับออกเป็นภาษาสามัญ.
น. วิธีเขียนหนังสือลับของโบราณอย่างหนึ่ง.
ก. ปิดไม่ให้รู้หรือไม่ให้เห็น, ปิดไว้เป็นความลับ.
ว. ผู้ไปในที่ลับ, ผู้อยู่ในที่สงัด. (ป.).
(สำ) ว. ที่พูดจากลับกลอกเชื่อถือไม่ได้.
ว. ลับแล้ว, คม, แหลม; แบบบาง. (ส.).
ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ, ไม่เห็นถนัด.
ก. ลึก, ลับ, เช่น หน้าตาชำเรา. (สุบิน). (ข.).
ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.
(ปาก) ก. พูดหรือเผยความลับเพราะทนเก็บไว้ไม่ได้.
ก. ถู เช่น ฝนยา; ลับ เช่น ฝนมีด.
ก. หลอกลวงให้ตายใจเพื่อล้วงเอาความลับเป็นต้น.