ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[จะระ-] (กลอน) ก. สู้รบ.
ก. เกี่ยงกันไว้, สู้รบขัดขืนไว้.
(กลอน) น. ป้อม, หอรบ.
น. ผู้ชำนาญในการรบ, ทหาร.
ว. พร้อมทุกอย่าง, มีครบทุกอย่าง, เช่น เตรียมให้พร้อมสรรพ.
(กลอน) น. สงคราม, การรบพุ่ง.
[ระบาน] ก. รบ, สู้.
[อะระนะ-] ก. ไม่รบ. (ป., ส.).
ก. รบราฆ่าฟันกับข้าศึกศัตรู.
ว. มีค่าตํ่ากว่ามาตรฐาน เช่น กระดาษเลวเขียนหมึกแล้วซึม; สามัญ เช่น ทหารเลว ไพร่เลว; ต่ำ, ทราม, เช่น มารยาทเลว. ก. รบ, รบศึก, มักใช้เข้าคู่กับคำ รบ เป็น รบเลว.
น. การรบกันในทางธรรม คือ รบกันในทางแข่งขันสร้างสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ถ้าใครสร้างได้แล้วก่อนก็ชนะ. (ส.).
[รน, รนนะ-] น. เสียง, เสียงดัง; สงคราม. ก. รบ, รบศึก. (ป., ส.).