ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เตฺร่] ก. เดินไปเดินมาอย่างไม่มีจุดหมาย.
น. การเดินไปมา.
ว. เรียกเด็กที่เริ่มหัดเดินเตาะแตะว่า เด็กสอนเดิน. ก. ฝึกหัดเดิน เช่น เขานอนป่วยอยู่หลายเดือน เมื่อหายป่วยแล้วต้องสอนเดินใหม่.
(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอยกขาก็ลาโรง ก็ว่า.
ว. อาการเดินอย่างกระปรี้กระเปร่า เช่น เดินเดาะเลาะทางมา.
(กลอน) ก. เดิน.
ก. ทำให้เดิน.
ก. เดินได้จังหวะ.
ก. แล่นก้าวให้ใบเฉียงลม.
ว. อย่างผึ่งผาย (ใช้แก่กริยาเดิน) เช่นเดินส่ายอาด เดินอาด ๆ.
ก. ก้าวยาว ๆ เร่งฝีเท้าให้เร็ว.
[ยาด, ยาดตฺรา] ก. เดิน, เดินเป็นกระบวน. (ป., ส.).