ค้นเจอ 108 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยูบิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกยูร

[-ยูน] (แบบ) น. สร้อยอ่อน, สายสร้อย, ทองต้นแขน, กำไล. (ป., ส.).

ศรัณยู

[สะรันยู] น. ผู้เป็นที่พึ่ง. (ส. ศรณฺยุ).

ล้อความตาย,ล้อมฤตยู,ล้อมัจจุราช

ก. กระทำการใด ๆ ที่เสี่ยงต่อความตาย.

หึ่ง,หึ่ง,หึ่ง ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงฆ้อง เสียงผึ้งหรือแมลงภู่เป็นต้นบิน เช่น เสียงฆ้องดังหึ่ง เสียงผึ้งบินหึ่ง ๆ.

ประยุร,ประยูร

[ปฺระยุน, ปฺระยูน] น. เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย, ตระกูล.

บิณฑ,บิณฑ-

[บินทะ-] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส. ปิณฺฑ).

เรี่ย,เรี่ย ๆ

ว. เฉียดใกล้ในแนวนอน เช่น นกบินเรี่ยน้ำ เครื่องบินบินเรี่ยยอดไม้ น้ำขึ้นมาเรี่ย ๆ พื้น.

วรัญญู

[วะรันยู] น. “ผู้ตรัสรู้ธรรมอันประเสริฐ” คือ พระพุทธเจ้า. (ป.).

เกาบิล

[-บิน] น. ชื่อแหวนคู่กับสายธุรำในพิธีพราหมณ์.

ว่อน

ว. อาการที่เคลื่อนไปในอากาศเป็นฝูงหรือเป็นจำนวนมาก เช่น แมลงบินว่อน กระดาษปลิวว่อน, อาการที่บินวนเวียนไปมา เช่น แมลงวันตัวนี้บินว่อนอยู่ในห้องนานแล้ว, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เดินกันว่อน ข่าวลือว่อน.

ขวักไขว่

[ขฺวักไขฺว่] ว. อาการที่เคลื่อนไหวสวนกันไปมาอย่างสับสน เช่น เดินขวักไขว่ บินขวักไขว่.

แถลบ

[ถะแหฺลบ] ว. เอียง เช่น นกบินแถลบ, มักใช้ว่า แฉลบ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ