ค้นเจอ 55 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยุวนิษฐ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขะยุก

ก. ดันเข้าไปทีละน้อย ๆ; ยุหรือหนุนส่ง.

ยุรยาตร

[ยุระยาด] (กลอน) ก. เดิน, แผลงเป็น ยวรยาตร หรือ ยัวรยาตร ก็มี.

นหารุ

[นะหารุ] (แบบ) น. เส้น, เอ็น. (ป.; ส. สฺนายุ).

ประยุร,ประยูร

[ปฺระยุน, ปฺระยูน] น. เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย, ตระกูล.

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

มยุร,มยุร-,มยุระ

[มะยุระ-] น. นกยูง, ใช้ว่า มยูร ก็มี. (ป., ส. มยูร).

ยุวดี

น. หญิงรุ่น, หญิงสาว. (ป., ส. ยุวตี).

อุปยุวราช

[อุปะยุวะราด, อุบปะยุวะราด] น. ตำแหน่งเจ้าในนครล้านช้างรองพระเจ้าแผ่นดิน แต่อยู่เหนืออุปราช. (ป.).

มยุรคติ

[มะยุระคะติ] น. ท่าทางของนกยูง. (ส. มยูรคติ).

ยุพดี

[ยุบพะดี] น. หญิงรุ่น, หญิงสาว. (ป., ส. ยุวตี).

ยุยง

ก. ยุหรือส่งเสริมให้ทำในสิ่งที่ไม่ดีหนักขึ้น เช่น ยุยงให้หนีโรงเรียน ยุยงให้เล่นการพนัน.

บ้าจี้

ว. อาการที่พูดหรือแสดงโดยขาดสติเมื่อถูกจี้ทำให้ตกใจ, ทำตามโดยปราศจากการไตร่ตรองเมื่อถูกยุหรือแนะ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ