ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะกะ-] (แบบ) น. นกยาง. (ป.).
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
ว. เหี้ยมโหดทำทารุณจนถึงเลือดตกยางออก.
ว. เงื่อง, เซื่อง, เช่น นกยางเดินซ่อง ๆ.
น. ยาเสพติดชนิดหนึ่งทำจากยางฝิ่น.
น. ชื่อลางสาดพันธุ์หนึ่ง เปลือกหนายางน้อย.
น. สายยางหรือท่อโลหะที่ใช้สวนปัสสาวะ.
(ถิ่น) น. นกยาง เช่น กระจาบกระเจ้าจับ ซ้องศัพทอึงอล.
[ดุริยางคะ-] น. วิชาว่าด้วยการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.
[ดุริยางคะ-] น. ศิลปะของการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.
น. ตราที่ทำด้วยยางสำหรับประทับบนกระดาษเป็นต้น.
ว. บันดาลโทสะอย่างไม่กลัวตายเมื่อถูกทำร้ายถึงเลือดตกยางออก.