ค้นเจอ 424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ม้านั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประทับราบ

(ราชา) ก. นั่งกับพื้น.

ตกม้าตาย

(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, เรียกเต็มว่า สามเพลงตกม้าตาย.

ผ่าปากม้า

ก. เอาบังเหียนซึ่งทำด้วยเหล็กหรือไม้ใส่เข้าไปในปากม้า.

ม้าดีดกะโหลก

(สำ) ก. มีกิริยากระโดกกระเดกลุกลนหรือไม่เรียบร้อย (มักใช้แก่ผู้หญิง).

อัศวินม้าขาว

(สำ) น. ผู้ที่มาช่วยแก้ไขสถานการณ์ที่คับขันให้กลับดีขึ้น.

ขี่

ก. นั่งเอาขาคร่อม, โดยปริยายหมายถึงนั่งไปในยานพาหนะ.

นิสีทน,นิสีทน-,นิสีทนะ

[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).

ผุดลุกผุดนั่ง

ก. เดี๋ยวลุกเดี๋ยวนั่ง, มีอาการลุกลนนั่งนิ่งไม่ได้นาน.

ม้าต้น

น. ม้าพระที่นั่งโดยเฉพาะ.

กัณฐัศ,กัณฐัศว์

[กันถัด] น. ชื่อม้าตระกูลหนึ่ง, ในบทกลอนใช้เรียกม้าทั่วไป.

นั่งทางใน

ก. นั่งเข้าสมาธิเพื่อหยั่งรู้ด้วยพลังจิต.

รถส่วนบุคคล

น. รถยนต์นั่งที่เอกชนเป็นเจ้าของ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ