ผลการค้นหา

มนสิชา* *มนสิชา *มนสิชา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 231 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มนสิชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

ฦๅชา

(โบ) ก. ลือชา.

เมี่ยง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].

สิกข์,สิข

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อ คุรุนานัก; ชื่อชาวอินเดียพวกหนึ่งที่นับถือศาสนาสิกข์ ส่วนมากอยู่ในแคว้นปัญจาป ประเทศอินเดีย; ซิก หรือ ซิกข์ ก็ว่า.

สิทธัตถะ

ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว

คำนาม

พระพุทธเจ้ามีพระนามว่า สิทธัตถะ

สิทธัตถะ

พระนามพระพุทธเจ้า

คำนาม

ภาษาบาลี คือ สิทฺธตฺถ

สิตามัน

[[ครุฑ]], ผู้มีหน้าสีขาว

คำนาม

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

สิญจ,สิญจ-,สิญจน์

[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).

วิสัญญีวิทยา

น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.

อภิชฌา

[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด