ค้นเจอ 249 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวินทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทวิตียะ,ทวิตียา

[ทะวิ-] (แบบ) ว. ที่ ๒. (ส.).

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

วิมลาก

[วิมะ-] (โบ) ว. มากยิ่ง.

วิรัช

(แบบ) ว. ต่างประเทศ. (ป. วิรชฺช).

ภูษณ,ภูษณ-

[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).

เวสภู

[เวดสะ-] น. พระนามของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง. (ป. เวสฺสภู).

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

วิลิศมาหรา

(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ภูษา

น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).

กรรมวิบาก

[กำมะวิบาก] น. ผลของกรรม. (ส. กรฺม + วิปาก = ผล; ป. กมฺม + วิปาก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ