ผลการค้นหา

ภูชิดา* *ภูชิดา *ภูชิดา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 107 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูชิดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิเชียร

น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).

ดาร,ดาร-,ดาระ

(แบบ) น. เสียง, เสียงดัง, เสียงสูง, เสียงแหลม. ก. ข้าม เช่น ฝ่ายคนผู้ข้าได้ดำรวจดารทาน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. ตาร).

จรึง

[จะ-] (กลอน) ก. กรึง, ตรึง, เช่น เทียบที่ถมอก่อภูเพียง บรรพตจรึงเรียง. (ดุษฎีสังเวย).

มัชฌิมวัย

[มัดชิมะ-, มัดชิมมะ-] น. วัยกลางคน.

มณโฑ

มเหสีของทศกัณฐ์, แม่ของนาสีดา

น

นางมณโฑ

เลื่อยลันดา,เลื่อยวิลันดา

น. เครื่องมือสำหรับตัดไม้ ใบเลื่อยมีลักษณะเป็นปื้น โคนใหญ่ ปลายรี ที่โคนมีด้ามทำด้วยไม้เป็นคันสำหรับจับ.

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ลัดา

[ลัดดา] น. ลดา. (ป., ส. ลตา).

พชระ

[พดชะระ] (กลอน) น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

มัชฌิม,มัชฌิม-

[มัดชิมะ-, มัดชิมมะ-, มัดชิม-] ว. ปานกลาง. (ป. มชฺฌิม).

มัชฌิมประเทศ

[มัดชิมะ-, มัดชิม-] น. ประเทศอินเดีย, ตามแบบหมายถึงอินเดียตอนกลาง.

วัชร

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด