ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ฐานะหรือความเป็นอยู่อย่างสูง. (ป., ส. อุปริภาว).
น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).
[ปะวีน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ป.).
ว. ยี่สิบ เช่น เบญจเพส ว่า ยี่สิบห้า. (ป. วีส).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
น. ตน, ลักษณะความเป็นตัวตนหรือบุคคล. (ป. อตฺตภาว).
[สุตะกะวี, สุดตะกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการแต่งร้อยกรองตามที่ได้ยินมา. (ป.; ส. ศฺรุต).
[คฺระวัก, คฺระวี] ก. กวัดแกว่ง. (ข. ครฺวาต่, ครฺวี).
[ทะวี] ก. เพิ่มขึ้น, มากขึ้น, เช่น งานทวีขึ้น. (ป., ส. ทฺวิ).
[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).
[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).
[วิดชะ-] น. วีชนี. (ป. วีชนี; ส. วีชน).