ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ลาลด] ก. ลาลส.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะลา. (ดู กะลา ๒).
(ปาก) ก. ลาสิกขา, ลาสึก ก็ว่า.
[-ลา] ดู กระวาน ๑ (๑).
(สำ) น. ผู้มีความรู้และประสบการณ์น้อยแต่สำคัญตนว่ามีความรู้มาก.
[ลาด, ลาชะ] น. ข้าวตอก เช่น อนนเรืองรองด้วยจตุรพรรณมาลา ลาชาชาติห้าสิ่ง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ป., ส.).
(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.
น. สภาพ, ความเป็นอยู่ของตนเอง. (ส. สฺวภาว).
[-ลาระ] (แบบ) น. ไม้ทองหลาง. (ป.).
น. เอกสารแสดงความจำนงขอลางาน.
[ผะลาหาน] น. อาหารคือลูกไม้.
[วะลาหก] น. เมฆ. (ป.).