ผลการค้นหา

ค้นเจอ 881 รายการ

น. ตาที่มีตาดำอยู่ไม่ตรงที่.

ว. พอตา, เหมาะตา.

[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.

[วิชะยะ-, วิไช] น. ความชนะ, ชัยชนะ. (ป., ส.).

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

(สำ) ก. ร้องไห้, เศร้าโศก.

น. สามัญชนที่เป็นตาของพระองค์เจ้า.

(สำ) ก. หลอกหรือลวงให้เข้าใจผิด.

ว. แสดงอาการโกรธจัด, ตาขุ่นตาเขียว ก็ว่า.

(สำ) น. ตาที่แสดงอาการกรุ้มกริ่มเป็นเชิงทอดไมตรีในทางชู้สาว.

(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาพอง ตาลุก หรือ ตาลุกตาชัน ก็ว่า.

ดู ตาพอง ๓.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ