ค้นเจอ 711 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟอกขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สฤก

[สฺริก] น. บัวขาว. (ส.).

สิต,สิต-

[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).

เศวตโรหิต

[[ครุฑ]], ผู้มีสีขาวและแดง

คำนาม

สิตามัน

[[ครุฑ]], ผู้มีหน้าสีขาว

คำนาม

ช้างสีปลาด

[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.

ซีด

ว. ไม่สดใสเพราะสีจางไป เช่น รูปนี้สีซีด หน้าซีด, ขาวอย่างไม่มีนํ้านวล เรียกว่า ขาวซีด.

ชุณห,ชุณห-

[ชุนหะ-] (แบบ) ว. ขาว, สว่าง. (ป.).

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.

เผือก

ว. ขาวอย่างผิดปรกติ เช่น ควายเผือก.

ฝรั่งมังค่า

(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.

หงอก

[หฺงอก] ว. ขาว (ใช้แก่ผมหรือหนวดเคราเป็นต้นที่เปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ