ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. หรับ ๆ.
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ พะงาบ หรือ พะงาบ ๆ ก็ว่า.
[พดจะนะ-, พด] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจน).
[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).
บ. แก่ (ใช้ในที่เคารพ).
น. พวงดอกไม้, พวงมาลัย. (บ.).
น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).
[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.
[ราดชะมานบ] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).
[ชฺรูบ] (โบ) ว. ซูบ.
บ. ตลอด, สิ้น, เช่น ชั่วอายุ.